Sinds april 2023 hebben we onze hulpacties in Soedan aangepast om beter in te spelen op de nieuwe behoeften van mensen door het aanhoudende conflict.
Burgers zitten nog steeds vast in hevige gevechten tussen het Soedanese leger en de Rapid Support Forces, en onze teams behandelen verwondingen door explosies, kogels en steekwonden. Ongeveer 8 miljoen mensen zijn ontheemd in eigen land en nog eens 3 miljoen mensen zijn naar een veiliger plek buiten Soedan gevlucht.
Activiteiten zoals de behandeling van ondervoeding en vaccinatiecampagnes zijn een prioriteit voor AZG in Soedan, net als vóór april 2023. Dit werk wordt echter moeilijker in een context waarin voorraden niet kunnen worden geleverd en gezondheidscentra en hulpverleners worden aangevallen en geplunderd.
Ondanks de uitdagingen werken onze teams in 11 van de 18 staten van Soedan en bieden ze mensen dringend noodzakelijke medische zorg en basisvoorzieningen.
De oorlog in Soedan heeft rampzalige gevolgen gehad voor de gezondheid en het welzijn van de mensen. Gedurende 2024 heeft Artsen Zonder Grenzen (AZG) medische en humanitaire hulp geboden in veel van de door conflicten geteisterde staten van het land.
De gevechten tussen de Soedanese strijdkrachten (SAF) en de Rapid Support Forces (RSF) hebben geleid tot de grootste ontheemdingcrisis ter wereld, waarbij miljoenen mensen uit hun huizen zijn verdreven. Velen zijn het slachtoffer geworden van etnisch gemotiveerd en seksueel geweld en kampen met ondervoeding en het verlies van hun huis en middelen van bestaan. Het leed van de bevolking werd in de oostelijke en centrale staten van het land nog verergerd door uitbraken van cholera en pieken in malaria en dengue-koorts gedurende het jaar.
AZG heeft in Soedan een reeks activiteiten uitgevoerd om aan de enorme behoeften te voldoen. Onze teams werden geconfronteerd met tal van uitdagingen bij het verlenen van zorg, waaronder beperkingen opgelegd door beide strijdende partijen, vertragingen bij het verkrijgen van reisvergunningen en verstoringen van bevoorradingsroutes als gevolg van onveiligheid, evenals aanvallen op onze faciliteiten en medewerkers. Ondanks deze obstakels hadden we teams die in 15 van de 18 staten van het land werkzaam waren, en waren we een van de weinige organisaties die actief waren in gebieden die zowel door de SAF als de RSF werden gecontroleerd. Tot nu toe is de internationale humanitaire respons op de crisis niet genoeg geweest.
